Klein Dantzig

home

index

info

inschrijven aspiranten

bestuur

algemeen werk

plattegrond

faciliteiten

agenda

mededelingen

bestuur

tuincommissie

activiteitencommissie

initiatieven van tuinders

van niet tuinders

historie

historische foto's

historische kaarten

jubileum

monumenten

foto's

recepten

downloads

schadeprocedure tuinhuisjes

reglement

schadeformulier

verzekeringsvoorwaarde

declaratieformulier

machtiging vergadering

contact & links

colofon & disclaimer

vraag & aanbod

ledenpagina

mededelingen
en initiatieven

van tuinders >

Op deze pagina:

> facebook

> ooievaar

> plantjesmarkt 2011

> nieuwe schoffelhark

> kreeftjes in de tuin

> snoeien in de beemster

> snoeicursus

> teken & Lyme voorlichting &

uitzending Tros Radar

> plantjesmarkt 2010

Facebook groep 'Vrienden van Klein Dantzig'

21-09-2011 Sinds kort is er een Facebookgroep geopend met de naam 'Vrienden van Klein Dantzig'. Tuinders, aspirant tuinders, buurtbewoners en andere geïnteresseerden kunnen daar op een informele manier tips, ervaringen en vragen uitwisselen, foto's delen etcetera. We hopen dat dit een extra stimulans is voor het contact tussen tuinders onderling én tussen tuinders en andere fans van Klein Dantzig. De pagina is geen kanaal voor officiële mededelingen en aankondigingen. Het is puur een informele pagina voor en door Facebookgebruikers die 'iets' met Klein Dantzig hebben.

• Vrienden van Klein Dantzig

Blijft dus vooral ook de website bezoeken en het blad lezen!
Je kunt je ook aanmelden voor de groep door op je Facbookpagina Vrienden van Klein Dantzig in te tikken.

Marianne Meijerink (tuin 59)

Hieronder twee links naar de website van Groei&Bloei voor handige tuinadviezen.

• tuinvideo's

• tuinkalender

Zomer 2011 Deze ooievaar kwam dit weekend bij Klein Dantzig buurten. Hij verjoeg eerst even een reiger voordat hij iets lekkers ging zoeken.

Ingezonden door Yvonne Kleber

Voorjaar 2011 De plantjesmarkt was weer zeer geslaagd!

Tuinnoviteit: de Schoffelhark, schoffelen op halve kracht maar twee keer zo snel klaar.

Voorjaar 2011 Goed nieuws voor tuinbezitters! Het verwijderen van onkruid wordt vanaf dit voorjaar aanzienlijk eenvoudiger. Met de nieuwe Schoffelhark heeft u namelijk minder kracht nodig en bent u veel sneller klaar.

(Tuinkrant.com)

Dubbelfunctie

Duwend schoffelen, hetgeen veel kracht kost, is verleden tijd. Het slimme ontwerp van de Schoffelhark zorgt er namelijk voor dat met een lichte trekbeweging zowel geschoffeld als geharkt wordt. Daarbij schaaft het vlakke blad door de grond en snijdt het onkruid af. Dankzij de gebogen tanden kun je op iedere diepte schoffelen waarbij u het losse onkruid automatisch naar u toe harkt en tegelijkertijd de grond gelijkmatig verspreidt. De Schoffelhark is licht in gewicht, goed gebalanceerd en heeft een lange essenhouten steel voor de juiste reikwijdte en comfortabele werkhouding.

Handwerk

De Schoffelhark, een Nederlandse uitvinding, wordt met de hand in ons land gemaakt. Het innovatieve stuk gereedschap heeft een werkbreedte van 20 centimeter. De steel is 1.70 meter lang en zorgt voor een lange ‘reach’ en bovendien blijven de rugspieren gespaard. Naast de lange Schoffelhark is er voor het fijnere schoffelwerk een middellange Schoffelhark verkrijgbaar (steellengte 63 cm) en twee hand-schoffelharken (steellengte 34 en 45 cm). De kleinere typen Schoffelharken hebben een bladbreedte van 8,3 cm.
De Schoffelhark (steellengte 170 cm) heeft een introductieprijs van 29,95 € (voorjaar 2009) en is verkrijgbaar via www.specialgardentools.com

Bron: Special Garden Tools - www.specialgardentools.com

ingezonden door Anja van Leeuwen

Gevonden midden in een tuin op Klein Dantzig.

ingezonden door Els Dekker en Ruud Klomp.

FOTO: MYRTHE PETRI

“Die tak groeit op zijn rug”
 Snoeien in de Middenbeemster

12-03-2011 ondernamen  de leden van de snoeicursus p KB een excursie; ze gaan snoeien in de Middenbeemster. Dat gebeurde onder begeleiding van cursusleider Gerard Schuitemaker, die zich ook in ander verband verdienstelijk maakt door randgroepen wel van de straat, maar toch buiten te houden.

Met drie auto’s reden we naar de Vogelerweg tussen de nummers 24 en 24 A en 31, maar dan vinden we toch de weg naar de familie Melselaar, althans Volgerweg 31. Een geweldige stolpboerderij wacht ons daar en nog belangrijker – koek en zopie.

Onder leiding van op z’n minst twee ouwe rotten in het vak en onder verantwoordelijkheid van de pomologische vereniging, gingen wee om de hoek aan de slag in een oude boomgaard. Pomologisch klinkt naar appels, maar dat is te kort door de bocht. Dat moeten we ruimer opvatten: ook de kers of de peer hoort onder deze verzameling. Dit is geen sier snoeien, nee, dit heet achterstallig onderhoud. Halve bomen moeten we eruit snoeien. Gelukkig bedient een van de rijpere heren een elektrische snoeizaag, anders waren we hopeloos achterop geraakt met ons fijne gereedschap, zelfs een handzaagje  kon hier om te beginnen weinig uithalen.

Maar wij keken en we deden, werden gecorrigeerd, en naast onze cursisten waren er nog een stuk of tien, waardoor we met z’n twintigen toch zeker 30 bomen lucht en licht gaven. Want daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om.

De zon begon te schijnen. En wij gingen aan de middagboterham. De beloofde soep stond dampend klaar, en nog leuker: de appelsap van de appels van vorig jaar … ja, inderdaad uit ‘onze’ boomgaard. Dit was nog eens appelsap, zeker ook omdat die werd getapt zoals Engelsen en studenten dat doen uit het een 5-liter kartonnen pak. Nog leuker vond ikzelf dat de maakster of aanstichtster van dit sap in ons midden was: de dochter van Metzelaar. Het bleek een pittige appelsap. Precies wat we nodig hadden, zeker bij de stevige les die ons niet zonder humor werd gelezen; niks sier knippen. Kiezen, en wel voor de gezondste tak. Onze Gerard blijkt hier zelfs te voorzichtig. Wij dachten: ach ja, ook hier heeft de keuze samenleving toegeslagen. Kwestie van stijl en kwestie van smaak Een van de senioren – was het Cor of Jan – verontschuldigde zich, want een bruiloft noopte hem die middag de dansschoenen onder te binden. Geintjes zijn gratis.

Ook ‘s middags scheen de zon op onze schouders, die steeds meer gingen hangen, want niet alleen werd er gesnoeid, de takken werden ook nog een afgevoerd naar de takkenwal 100 meter verderop. “Die tak groeit op zijn rug”, leek mij ondertussen een aantrekkelijke positie, maar het werk was nog niet af.

En zo liep een mooie lentedag op z’n eind, maar niet zonder dat de dames alweer nieuwe bestemmingen zagen gloren ..; ja zo’n huis met mannen bij zee, suggereerde Gerard. Je bedoelt de monniken bij Egmond, Egmond aan de Hoef; Ja, die hebben een tuin. Een kloostertuin soms?. En zo ziet de snoeigroep van Klein Dantzig nog ’s wat van de wereld.

Marianne Grunell

Hierboven de uitzending van het consumentenprogramma Tros Radar met een item over de ziekte van Lyme,

maandag 18-10-2010, 20.30uur, Nederland 1

Als je de uitzending hierboven niet kan zien kijk dan op: www.trosradar.nl of op www.uitzendinggemist.nl of op http://player.omroep.nl/?aflID=11565511 of http://www.trosradar.nl/uitzending/item/1575/ziekte-van-lyme/

Pas op voor de teek

Voor meer infomatie over teken en de ziekte van Lyme een link naar de website van de NLVP ( Nederlandse Vereniging van Lyme Patiënten). www.lymevereniging.nl

Hieronder het verslag van de voorlichtingsbijeenkomst.

Indrukwekkende voorlichtingsbijeenkomst over de ziekte van Lyme
Door Mirjam, tuin 78

Vanuit de NLVP ( Nederlandse Vereniging van Lyme Patiënten) was Ellen Paauwe naar ons toe gekomen, met brochures, tekentangen, -lepels, -kaarten, -lasso’s en haar laptop. Ellen begon met het vertonen van een filmpje van tien minuten, waarin we nader kennis konden maken met de teek als afschrikwekkende ziekteverspreider. Akelig, maar waar, helaas. Ik heb zelden toeschouwers zo gefascineerd en onder de indruk naar een laptop zien kijken. De ogen van het publiek werden steeds groter, en het besef van de negatieve invloed die zo’n klein diertje op je leven kan hebben groeide met de minuut. Er waren niet veel toeschouwers. De opkomst was laag. Slechts tien procent van de tuinders was aanwezig. Dit was te verwachten. Mensen worden liever niet geconfronteerd met enge dingen. De tuin is er om zorgeloos van te genieten. Na de vertoning van de film was het even erg stil. Men was onder de indruk.
Ellen vervolgde haar programma door haar persoonlijke verhaal te vertellen. Ze had ongeveer vijf jaar geleden opeens een soort muggenbult. Ze heeft geen teek gezien en ze had verder ook nergens last van. Ongeveer een half jaar later kreeg ze een flinke griep, met een enorme hoofdpijn, koorts en spierpijn. En ze werd zieker. Ze kreeg uitvalsverschijnselen, epileptische aanvallen, verlammingen, hartklachten en problemen met kleuren zien. Ze werd door de artsen niet behandeld. In Nederland wordt Lyme niet behandeld, als er geen directe aanleiding, zoals een zichtbaar rode ring is. Om niet te overlijden moest ze uitwijken naar Amerika, waar andere richtlijnen gelden (ILADS). Daar kreeg ze zware cocktails van diverse antibioticamixen. Haar verlammingen werden minder. In Nederland krijgt ze nog steeds geen antibiotica. Toch slikt ze die wel. Ze krijgt ze uit Hongarije! Want daar erkennen ze de ernst van de ziekte wel, en daar houden ze niet vast aan de CBO-richtlijnen, waarbij men ongeacht de klachten stelt dat een of twee antibioticakuren afdoende zijn om de Lyme te bestrijden. Nu al vierenhalf jaar, steeds met een kleine tussenpoos van ongeveer drie weken. Alleen op deze manier kan ze ‘gezond zijn’, dus haar ziekte onder controle houden. Waardoor ze er nu kan staan, om voorlichtingen te geven. Om anderen te waarschuwen. Want voorkomen is beter dan genezen!
Er zijn in Nederland heel veel mensen met niet onderkende Lyme. Vaak is er sprake van verkeerde diagnoses, zoals MS, ALS, ME of CVS, fibromyalgie… De klachten komen nogal overeen. Het worden vaak aspecifieke klachten genoemd. Want er komt geen duidelijke diagnose uit bloedonderzoek. Je komt er pas achter dat het Lyme is als je antibiotica gaat slikken. Dan gaan de klachten plotseling weg… Maar het probleem in Nederland is dat je die antibiotica niet krijgt van de artsen en de ziekenhuizen. Zo ontstaat er veel patiëntentoerisme naar landen als Duitsland en Slowakije. Ellen noemt het tragisch. Dat is het zeker. Als je al zo ziek bent en je wordt niet geholpen! Het is eigenlijk schandalig! In Nederland krijgen de (huis)artsen aangeleerd om vooral hun patiënten gerust te stellen en geen paniek te zaaien. Hetgeen echter niet bevorderlijk werkt voor de genezing van hun patiënten. Ook in de diagnostiek moet nog het nodige verbeterd worden. De meeste artsen gaan prat op het doen van een bloedtest, waarbij antistoffen worden aangetoond. Jammer genoeg zijn die testen niet betrouwbaar. Iemand kan een vergevorderd stadium van Lyme hebben, terwijl er toch niet of nauwelijks antistoffen zijn. Dan heeft diegene helaas niet genoeg weerstand om die antistoffen aan te maken. En meestal heeft zo iemand dan wel erge klachten! Maar volgens de testen geen Lyme! Er moeten dus betere testen worden ontwikkeld, maar daartoe moet wel eerst de noodzaak gevoeld worden door de artsen. Dat is op dit moment in Nederland helaas nog niet het geval.

Hoe voorkom je het?

Je moet heel alert zijn op teken, en op je eigen lichamelijke reacties. Teken zijn moeilijk te zien, ze zijn heel klein. Je voelt ze niet als ze op je arm of been lopen. Als ze je bijten, voel je dat niet, want in hun speeksel zit een verdovend stofje. Je kunt kleding dragen, maar hoe bedekkend ook, is ook dit niet afdoende. De teken vinden hun weg wel, op zoek naar bloed. Ze worden aangetrokken door lichaamswarmte. Een teek hoeft in totaal maar drie bloedmaaltijden te hebben, maar kan zowel in het stadium van nymf als volwassen teek de ziekte van Lyme en andere infecties die daar vaak mee samengaan, zoals Ricketssia, Bartonelle, Babesia, overbrengen. En je merkt er niets van! Slechts 50% van de gebeten mensen die besmet worden krijgen zo’n typische rode kring op hun huid. De Erythema Migrans. Dat is de enige duidelijke verklikker van de ziekte. En de enige manier om in Nederland aan een kortdurende antibioticabehandeling te komen, die slechts in een beperkt gedeelte van de gevallen ook werkelijk afdoende is. Alleen als je niet al voorheen onopgemerkt besmet was, en als je er snel, dus ongeveer binnen twee maanden na de eerste besmetting, bij bent.
Er is nog geen vaccin tegen de ziekte van Lyme. Je kunt teken uit de tuin weren door je gras heel kort te houden en composthopen op te ruimen. En als er toch teken zijn (en die zijn er helaas, en het worden er door klimaatveranderingen en het natuurlijke tuinieren helaas steeds meer!) kun je jezelf beschermen door geïmpregneerde kleding, maar ook door het opsprenkelen van Deet (50%, verkrijgbaar bij de apotheek) op de kleding en heel voorzichtig een heel klein beetje op de huid, op die dagen dat je vanwege de warmte en zon liefst zo min mogelijk kleding draagt. De meeste mensen, ook artsen, denken dat een teek geen kwaad kan, mits je hem maar binnen 24 uur verwijdert. Dat is jammer genoeg onzin. Zodra een teek zich heeft vastgebeten en bloed begint te drinken, spuugt hij daarvan een gedeelte, dat hij niet gebruikt weer terug in de bloedbaan. En zo kan de teek je al binnen een paar seconden besmetten.
Vlak tegen het eind van de bijeenkomst kwam Karin Ridderikhoff nog even binnen om haar verhaal te vertellen. Zij was al in 1982 besmet, in de Pyreneeën. Ze was daar samen met anderen. Ze had last van duizeligheid, afschuwelijke hoofdpijn, epileptische aanvallen en gewrichtspijnen. In die tijd was er nog helemaal niets bekend over Lyme. Ze werd dus niet behandeld met antibiotica. Twee van haar kameraden werden ook besmet. Zij hebben de Lyme niet overleefd. Karin heeft geluk gehad, al is ze wel arbeidsongeschikt geworden en heeft ze nog steeds last van gewrichtspijnen, die steeds ondraaglijker worden.
Ellen kreeg uit handen van onze voorzitter Margot een bos bloemen, maar er was geen tijd voor applaus. De aanwezige tuinders repten zich door de schokkende verhalen en informatie direct als een horde opgewonden huisvrouwen op de Huishoudbeurs naar de tafel, waar zij gretig de door Ellen meegebrachte informatieboekjes, tekentangen en -lepels aanschaften.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee! Bedankt, Ellen van de NVLP!

Voor meer informatie over teken en de ziekte van Lyme: www.lymevereniging.nl

En nog bedankt voor de afwas, hè, Theo en Susan!

Cursus snoeien op Klein Dantzig  2010-2011

8 praktijk lessen, steeds op de eerste zaterdagmiddag van de maand, oktober t/m mei.

za 2 oktober, za 6 november, za 4 december (in overleg eventueel verschoven), za 1 januari (in overleg eventueel verschoven), za 5 februari, za 5 maart, za 2 april, za 7 mei.
Wij starten om 14.00 uur en werken tot ongeveer 16.00 uur.

Aan de orde komt onder meer:

1. snoeien van struiken waar lang niets aan is gedaan (achterstallige snoei).

2. vormsnoei bij bomen en struiken,

3. snoeien van druiven en andere klimheesters in december.

4. verjongingssnoei en scheuren bij heesters.

5. stekken van bladverliezende struiken in februari.

6. rozen, halfheesters en bladhoudende heesters in maart.

7. coniferen snoeien, vormsnoei.

8. snoeien van struiken die in het vroege voorjaar bloeien zoals Forsythia, Kerria, Deutzia.

Begrippen als oud hout, tweejarig bloeihout, vruchttakken, opkronen van bomen komen tijdens de lessen aan bod.

Docent Gerard Schuitemaker, geeft ook snoeicursussen op Ons Buiten.

Kosten 70 euro voor de hele cursus.

Overmaken op bank nr. 70.72.70.871 van G. Schuitemaker Amsterdam o.v.v. snoeicursus Klein Dantzig en je tuinnummer.
Stuur daarnaast om je op te geven ook een mail met je naam en tuinnummer aan Myrte, emailadres petrim[at]wanadoo.nl

Je inschrijving is geldig als de betaling binnen is.

Plantjesmarkt, zaterdag 1 mei 2010

zaterdag 1 mei 2010 was het dan weer zo ver. De 4e plantjesmarkt. Dit keer een week eerder dan gewoonlijk.
De weergoden waren ons goed gezind. Bij het opbouwen miezerde het nog een beetje maar na de opening ging er zelfs een flauw zonnetje schijnen.
De opening werd dit keer verricht door de oudste tuinster Mw. Van Eyck geholpen door Rietje Veerkamp en Emma.
De stemming zat er al meteen in en er werd flink geruild onderling.
Het was leuk dat er ook nieuwe tuinders kwamen staan met veel zelf opgekweekte groentes.
En dat de z.g.n. vergeten groente op de plantjesmarkt niet vergeten werd (de aardpeer).
Er kwamen ook tuinders langs die allerlei planten uit hun tuin geschept hadden en deze doneerden.
Het zou leuk zijn als deze tuinders volgend jaar ook gezellig erbij komen staan.
Hoe meer zielen hoe meer vreugd.
De winkel deed deze dag ook goede zaken. Er gingen diverse artikelen tegen gereduceerd tarief van de hand.
De middag werd weer afgesloten met de nodige hapjes en drankjes.
Al met al een geslaagde plantjesmarkt.

De organisatie

Petra, Dimphina en Mirjam

meer foto's >

naar boven

© Klein Dantzig & studio Janet Witte

Volkstuinencomplex Klein Dantzig | Kamerling Onneslaan 19 | 1097 DE Amsterdam